![]() | Вы праглядаеце журнал Увайсьці Стварыць рахунак на LiveJournal Далей... |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
АНІ КУЛЬТУРЫ, АНІ ГОНАРУ, АНІ СОРАМУ,
1) жывеш, як у сьвеце Сомату, у сьвеце сухое вады. Ані піць, ані плаваць. Жывеш, быццам бы ў Ландаландзе, у сьвеце балотаў, багны, дрыгвы - ня п'еш, не жывеш. Ня выпіць дашчэнту, ня жыць, не памерці, ня выжыць, ня зьгінуць - канаеш, жывеш да скону і мрэш. Сьлёзаў няма -- толькі штучныя. Вочы сухія шкляныя, бяз бляску, без глыбіні. Вочы тлустыя, ванітныя, да грошаў пільныя. ~ Да запамінаў ~ Паведаміць сябру ~ 1 дадумка ~ Маеш што сказаць? ЁН
Занадта часта глядзіць ён у вокны - Заўважце, спадарства - Ў чужыя вокны; А калі не глядзіць, Дык сочыць за намі Праз шчыліны ў дзьверах. Уявіце, спадарства: Мінула стагодзьдзе, А ён і дагэтуль Левітуе пад стольлю, Зь ценем сьцень У хованкі гуляе, Сумуе (бо інакш не бывае); Ён пільнуе нам газ, Выключае сьвятло; Наганяе тугу, Сочыць ды назірае. Мінула сто год, Як пахавалі. Па камунальных зруйнаваных кватэрах Мы крочылі разам. Альтэрнатыва гісторыі, Альтэрнатыва без рэлігійная. Дзе той бяскрылы, Сярод анёлаў - анёл, Малы з дарослымі дзецьмі? Вось і сам ён ахвяра: Бо ў гэткі трапіў ён лёс, Бо такі быў ягоны сцэнар: Сьведкаў мільярды, Што ня ўбачаць ніколі Самагубцы. Загінулі богі. Нам засталіся Люстэркі ды Сьвечкі. ШУЯ-ДАО
Ты, шуя, прэміі прагнуў?! а нас кідалі за краты й зьбівалі ботамі, звальнялі з працы, выключалі з унівэраў, але мы ведалі і верым, (а сёньня зьведаеш і ты), што час - ён наш, наш час - зараз і тут, ня будзе болей у краіне вашых зьдзекаў і ад вас пакут. Глядзі, шуя, глядзі: адказваюць злачынцы за ўсе свае паскудзтвы, зьнявагі й крыўды. Чуеш, у слухаўцы ветлівы голас запрашае ў судовую залю, дзе сьведкам будзе твой сябра? Здрадзіў краіне, здрадзіў сабе - вось такое вашае былое кадэбэ. Не спадзявайся, шуя, не: шыбеніцы ня будзе, і стрэлаў - не. Рыхтуйся, шуя, рыхтуйся: лава, краты, баланда, пагарда. ... Чуеш, ветлівы грукат у дзьверы тваёй кадэбэшнай кватэры? Ніколі не адрываў казуркам часткі цела. Сьмерць.
Непрыемна й брыдка. Уяўляю, быццам гэта я й мне адрываюць крылы, ногі, выпушчаюць вантробы. Сьмерць падыходзіць бліжэй, бліжэй, шалясьціць плашчом, ціха стаіць побач, і мы разам глядзім, глядзім, як памірае казурка. Я не заплюшчваю вочы, гляджу й не жадаю глядзець, я адчуваю, як ува мне адрываюцца кавалкамі нэрвы -- і падаюць долу, пераўтвараюцца ў сьмецьце, я таньшэю, чысьцею, сталею, але 'шчэ жыву, жывею. Спадаюць абалонкі з кокану майго, з крывёю, брудам, непрыемна. Я ІНВАЛІД
інтэлектуальнай вайны: пазбаўлены гумару, музы, віны. Нікому нічога ніколі не павінны. Сакавік дзьве тысячы шостага. Еду пад аблокамі я, і мроіцца мне: Воблака кожнае - Надзейная Установа. Жыву на вуліцы Сонечнай я, і бачыцца мне: за вакенцам, па зямлі хмара ў ботах тупае. ... Вуліца "Сонечная" - ці бачыце сонца? НЕ НА РУКІ ЎЗЯЦІ
і так дзеўчыну несьці -- але на плечы пакласьці, цягліцы напружыць -- і бульбы мехам Перуну ах- вяраваці. Бо тая ахвяра ёй будзе ратункам, ад забіцьця каханьнем тваім ці захапленьнем. Лепей ты будзеш мусіць аддаці яе да перуновых маланкаў, у бліскавіцы, грымніцы. Усё адно -- валей бясконцае малое зыркае імгненьне за бездакорнае пустое мільгаценьне. ВАЙНА ВЫМУШАЕ
зьмяняць лёс павінныя прымусам забіваць сваіх людзёў кідаць ратаваць ды --целы на рулі Забіваць ах- вяраваць чужым жыцьцем не сваім не шкада бо ведаў кожны --сьмерці сваты Мусіш ведаць і ты колькі каштуе грамадзянства гэнае дзяржавы -- ці нашае? хай тая вайна ёсьць глупствам звычайным але ж ёсьць людзі --кроплямі крыві --дол угнаілі Ня супраць удзелу ў бойках і хопіць на ўсіх -- --сьмерці сваты гульняў крывых гульняў крывавых. навошта тых хлопцаў, што -- "за радзіму!" -- ці пад прымусам, навошта чапляць іхныя целы на рулі гарматаў?! бо чапляе вайна целы на рулі хлопцаў гарматаў і выбухае набоем эрытрацытаў і плазмы --целы на рулі --па костках кулі Кроплямі крыві дол угнаілі жывымі кавалкамі -- у мёртвых краіну да бога -- кавалкамі. Аіда, глядзі мяне шмат, мяне шматы, --целы на рулі карункамі па крыві жылы, цягліцы й косткі; левае вочка і валасы -- вось, у кішэні... --целы на рулі --хлопцаў --гарматаў Божа, я такі прыгожы, мусіць, я сьвяты? --сьмерці сваты Аіда, я мёртвы быў -- мёртвы быў, мёртвым жывым. Целы на рулі Кроплямі крыві Дол угнаілі |