Home
Апошнія запісы Сябры Архіў Профіль карыстальніка To-Do List
 
 
 
 
 
 
АНІ КУЛЬТУРЫ, АНІ ГОНАРУ, АНІ СОРАМУ,
1)
жывеш, як у сьвеце Сомату,
у сьвеце сухое вады.

Ані піць, ані плаваць.
Жывеш, быццам бы ў Ландаландзе,
у сьвеце балотаў, багны, дрыгвы -
ня п'еш, не жывеш.

Ня выпіць дашчэнту,
ня жыць, не памерці,
ня выжыць, ня зьгінуць -
канаеш, жывеш
да скону
    і мрэш.

Сьлёзаў няма --
толькі штучныя.
Вочы сухія шкляныя,
бяз бляску, без глыбіні.
Вочы тлустыя,
    ванітныя,
да грошаў пільныя.

 
 
 
 
 
 
Вось. Вам. Ад [info]niareisha. Абмеркаваньне вось тут.

 
 
 
 
 
 
 
ЁН

Занадта часта глядзіць ён у вокны -
Заўважце, спадарства -
Ў чужыя вокны;

А калі не глядзіць,
Дык сочыць за намі
Праз шчыліны ў дзьверах.
Уявіце, спадарства:
Мінула стагодзьдзе,
А ён і дагэтуль
Левітуе пад стольлю,
Зь ценем сьцень
У хованкі гуляе,
Сумуе (бо інакш не бывае);
Ён пільнуе нам газ,
Выключае сьвятло;
Наганяе тугу,
Сочыць ды назірае.

Мінула сто год,
Як пахавалі.
Па камунальных зруйнаваных кватэрах
Мы крочылі разам.

Альтэрнатыва гісторыі,
Альтэрнатыва без рэлігійная.
Дзе той бяскрылы,
Сярод анёлаў - анёл,
Малы з дарослымі дзецьмі?
Вось і сам ён ахвяра:
Бо ў гэткі трапіў ён лёс,
Бо такі быў ягоны сцэнар:
Сьведкаў мільярды,
Што ня ўбачаць ніколі

Самагубцы.
Загінулі богі.
Нам засталіся
Люстэркі ды Сьвечкі.
 
 
 
 
 
 
ШУЯ-ДАО

Ты, шуя,
прэміі прагнуў?!
а нас кідалі за краты
й зьбівалі ботамі,
звальнялі з працы,
выключалі з унівэраў,
але
мы ведалі і верым,
(а сёньня зьведаеш і ты),
што час - ён наш,
наш час - зараз і тут,
ня будзе болей у краіне
вашых зьдзекаў
і ад вас пакут.

Глядзі, шуя, глядзі:
адказваюць злачынцы
за ўсе свае паскудзтвы,
зьнявагі й крыўды.

Чуеш,
у слухаўцы ветлівы голас
запрашае ў судовую залю,
дзе сьведкам будзе твой сябра?
Здрадзіў краіне,
    здрадзіў сабе -
вось такое
    вашае
        былое
            кадэбэ.

Не спадзявайся, шуя, не:
шыбеніцы ня будзе,
і стрэлаў - не.
Рыхтуйся, шуя, рыхтуйся:
лава, краты, баланда,
пагарда.

...

Чуеш,
ветлівы грукат
у дзьверы
тваёй
    кадэбэшнай
        кватэры?
 
 
 
 
 
 
Ніколі не адрываў казуркам часткі цела. Сьмерць.
Непрыемна й брыдка. Уяўляю, быццам гэта я й мне
адрываюць крылы, ногі, выпушчаюць вантробы.
Сьмерць падыходзіць бліжэй, бліжэй, шалясьціць плашчом,
ціха стаіць побач, і мы разам глядзім, глядзім, як памірае казурка.
Я не заплюшчваю вочы, гляджу й не жадаю глядзець,
я адчуваю, як ува мне адрываюцца кавалкамі нэрвы -- і падаюць
долу, пераўтвараюцца ў сьмецьце, я таньшэю, чысьцею, сталею,
але 'шчэ жыву, жывею. Спадаюць абалонкі з кокану майго,
з крывёю, брудам, непрыемна.
 
 
 
 
 
 
Я ІНВАЛІД
інтэлектуальнай вайны:
пазбаўлены гумару,
  музы,
  віны.
Нікому нічога
  ніколі
не павінны.

Сакавік дзьве тысячы шостага.
Еду пад аблокамі я,
і мроіцца мне:
Воблака кожнае -
Надзейная
Установа.

Жыву на вуліцы Сонечнай я,
і бачыцца мне:
за вакенцам,
  па зямлі
хмара ў ботах
тупае.

...

Вуліца "Сонечная" -

ці бачыце

сонца?
 
 
 
 
 
 
НЕ НА РУКІ ЎЗЯЦІ
і так дзеўчыну несьці --
але на плечы пакласьці,
цягліцы напружыць -- і

бульбы мехам
Перуну ах-
вяраваці.
Бо тая ахвяра
ёй будзе ратункам,
ад забіцьця
каханьнем тваім
ці
захапленьнем.
Лепей ты будзеш
мусіць аддаці

яе

да перуновых маланкаў,
у бліскавіцы, грымніцы.
Усё адно --

валей

бясконцае малое зыркае

імгненьне

за бездакорнае пустое

мільгаценьне.
 
 
 
 
 
 
ВАЙНА ВЫМУШАЕ
зьмяняць лёс
павінныя прымусам
забіваць сваіх
людзёў кідаць
ратаваць ды
--целы на рулі
Забіваць ах-
вяраваць
чужым жыцьцем
не
сваім
не
шкада
бо ведаў кожны
--сьмерці сваты
Мусіш ведаць і ты
колькі каштуе
грамадзянства гэнае
дзяржавы -- ці нашае?
хай тая вайна
ёсьць глупствам звычайным
але ж ёсьць людзі
--кроплямі крыві
--дол угнаілі

Ня супраць
удзелу ў бойках
і хопіць на ўсіх --
--сьмерці сваты
гульняў крывых
гульняў крывавых.

навошта тых хлопцаў,
што -- "за радзіму!" --
ці пад прымусам,

навошта чапляць

іхныя целы

на рулі гарматаў?!

бо чапляе вайна
целы на рулі
хлопцаў
гарматаў
і выбухае набоем
эрытрацытаў і плазмы

--целы на рулі
--па костках кулі

Кроплямі крыві
дол угнаілі
жывымі кавалкамі --
у мёртвых краіну
да бога -- кавалкамі.

Аіда, глядзі
мяне шмат,
мяне шматы,
--целы на рулі
карункамі па крыві
    жылы,
цягліцы й косткі;
левае вочка
і валасы --
вось, у кішэні...

--целы на рулі
--хлопцаў
--гарматаў


Божа,
я такі прыгожы,
мусіць, я сьвяты?

--сьмерці сваты
Аіда, я мёртвы быў --
мёртвы быў,
мёртвым жывым.

Целы на рулі
Кроплямі крыві
Дол угнаілі

Рэклама