ЖЫВЫ. ЖЫВІ. ЖЖ!

З ГЭТЫМ СЬВЯТАМ!

2009-12-29T13:59:56Z

З ГЭТЫМ СЬВЯТАМ!
віншую.

Зычу, дружа, табе,
не прасраць гэтым разам,
як прасіраў ты дагэтуль.

Што? Кажаш, не прасіраў?
Кажаш, дзеці, жонка, хата,
машына ды штучная ёлка?

Ха!
Павярніся сьпіною.
ДЗЕ ТВАЕ КРЫЛЫ?!

Хай нават ня крылы.
Дзе ветрагоньнік,
дзе тыя соплы,
дзе, што ўздыме цябе
па-над плянамі сьмерці?

Няма і дагэтуль.

Зычу, дружа, табе,
не прасраць гэты год,
як прасіраў ты раней.

(нявыказанае)

2009-12-29T01:07:44Z

- У нас тут канечнасьці ўсе адымаюцца, а вы нам пра паркур...

- Дык. Мы будзем рыхтавацца замяніць вас у паркуры, балазе вы ж хутка ня будзеце мець магчымасьці ім займацца... а тут якраз мы! ;)

Нявыказанае. Ноч.

2009-12-14T01:22:33Z

{Гатуем вячэру: рызота, хлеб, гарбата, пірог...
--- Зрабі й мне, калі ласка, гарбату. Бяз цукру.
--- Вось. Зрабіў. Трымай.
--- Ты ж зрабіў ня так, як я прасіў! Ты паклаў цукар!
--- У пірог --- паклаў. У гарбату --- не. Пірог з цукрам смачнейшы...
--- Ты зрабіў ня так, як я прасіў! Ты паклаў цукар! Паклаў! Цукар! *Туп-туп, пых-пых!*
--- Але пірог і гарбата...
--- Ня так, ня так!
--- Слухай, дык ты ж не зусім так і не зусім гэта казаў, як кажаш зараз.
--- Ой, сё. Дабранач.}

--- "Ой, сё. Дабранач" --- гэта довад бялявых.
Гэта довад бя-ля-вых!
"Ой, сё. Дабранач" --- гэта, паўтараю, довад бялявых. Бя-ля-вых!
Не абвергнуць, не даказаць, а стаць у паставу і ганарыста (ці грэбліва) павярнуцца ў іншы бок --- гэта так бялява, так бялява...
І сраць на тое, які настрой. Маеш мазгі --- даказвай. Але ўпарта заставацца пры сваім меркаваньні ды карыстацца гэтым меркаваньнем, не зважаючы на роўнае супрацьлеглае толькі таму, што не прачыталі твае думкі ды не абагулілі за цябе, не ўдакладнілі --- гэта бялява. :-Р

(Нявыказанае)

2009-11-26T03:11:09Z

Першая змоўчка.
У {чароўных} дужках — кантэкст (звычайна гэта вольны пераказ словаў, на якія потым адказаў (бы) Клёк).

{ — А вось ведаеце, шаноўны спадар, мы вас на сваю тэрыторыю пагрэцца ня пусьцім!}
Клёк кпліва ўсьміхаецца, пачынае кульгаць на адну нагу як доктар Хаўс:
— “Ведаеш, словы могуць параніць!”
Выпрастаў нагу, паскокаў па ёй. Хмыліцца: Клёкаў не параніш, але хутчэй зацікавіш...

Нявыказанае.

2009-11-26T02:47:02Z

Апошнім часам мне не аднойчы нагадвалі, што да так званых “сваіх” чалавекаў, трэба ставіцца ня так, як ставяцца Клёкі, а дакладна наадварот.
Тлумачу.
Клёкам падаецца, што “свой” чалавек загадзя ведае, што Клёкі яго ні ў якім разе ня хочуць ані пакрыўдзіць, ані абразіць. Лічыцца, што “свой” чалавек ведае Клёкаў дастаткова, каб зрабіць выснову: кпіны ды жарты ня трэба ўспрымаць сур’ёзна.
Насамрэч жа ж усё трохі інакш.
“Свой” чалавек ведае Клёкаў дастаткова, каб сьцяміць, што Клёкі не аматары крыўдзіць і абражаць... бо гэтага чалавека Клёкі ня крыўдзілі ды не абражалі.
Чалавек трохі разьнявольваецца, здымае часку тае “сацыяльнае абароны”, якая трымала адлегласьць і памяншала ўспрымальнасьць да вонкавае іроніі ад Клёкаў. Цяпер, бяз гэтае абароны, пэўнае слова, выраз можа істотна закрануць: “свайму” чалавеку можа падацца, што яго спрабуюць пакрыўдзіць, абразіць... хаця насамрэч проста Клёкі плявузгнулі, не ўлічыўшы падвышанае адчувальнасьці.
Іншымі словамі, Клёкі блытаюць азначэньні “свой чалавек” і “амаль Клёк”.
Такім чынам, Клёкі пачалі часьцей задумвацца, ці трэ’ казаць тое, што круціцца на языку? Адпаведна, зьявіліся нявыказаныя, але выдуманыя словы, адказы, думкі: тое, што мы маглі б сказаць, але вырашылі, што лепей — “чш-ш-ш!”.
Будзем цяпер сюды скідваць урыўкі размовы з выказаным нявыказаным. Камусьці, можа, будзе цікава паглядзець (на сваю рызыку! на сваю ры-зы-ку, спадарства!), што яны маглі б пачуць, — але мы будзем шыффффравацца. ;)

Знаказбор музыкі ў mp3 і Linux

2009-11-08T22:03:48Z

Вядома, што пэўная частка музыкі, што захоўваецца ў mp3, мае id3-бірку (імя выканаўцы, назоў кампазыцыі ды іншае), запісаную ў знаказборы cp1251.
Прайгравальнікі, якія можна наладзіць так, каб яны разумелі апісаньне гэткіх файлы ды без памылак яго адлюстроўвалі, можна пералічыць па пальцах (пералічвае: xmms, audacious, ..?).
EasyTAG ўратуе нас!

Па сутнасьці, гэтая праграма можа сама пераўтварыць біркі з cp1251 у utf8. Але мае асаблівасьць на вялікае колькасьці файлаў задуменна апрацоўваць кожны файл. Але, прынамсі, дастаткова не карміць EasyTAG усёю тэчкаю вашае музыкі, а даваць яму жэрці файлы па выканаўцах: сотню файлаў ён яшчэ досыць хуценька апрацуе... ;)

Ані культуры, ані гонару, ані сораму

2008-04-11T13:16:41Z

АНІ КУЛЬТУРЫ, АНІ ГОНАРУ, АНІ СОРАМУ,
1)
жывеш, як у сьвеце Сомату,
у сьвеце сухое вады.

Ані піць, ані плаваць.
Жывеш, быццам бы ў Ландаландзе,
у сьвеце балотаў, багны, дрыгвы -
ня п'еш, не жывеш.

Ня выпіць дашчэнту,
ня жыць, не памерці,
ня выжыць, ня зьгінуць -
канаеш, жывеш
да скону
і мрэш.

Сьлёзаў няма --
толькі штучныя.
Вочы сухія шкляныя,
бяз бляску, без глыбіні.
Вочы тлустыя,
ванітныя,
да грошаў пільныя.

2)
Дзе ж тое
чыстае-сьветлае,
дзе няма
гандлю пачуцьцямі,
дзе без
патрэбы і абавязку --
падарункі сустрэчнаму,
дзе ёсьць
адчуваньне сьмяротнасьці
шчырае ўласнае,
любоў да далейшага,
    дальняга,
адзінота сам-на-сам,
    сам-двух,
    сам-на-сьвет.

3)
Вось яна вось яно вось яны
самі сабе гас-
падары.
Вось мы -- глядзі,
вось мы -- чытай,
нас успрымай.
Калі жывы -- Жыві!

Ты, я, мы,
як асобныя часткі
у цэльным сусьвеце.
Сам-на-сам,
сам-двух,
сам-усё,
.

Апалітычным.

2008-03-30T22:20:24Z

Вось. Вам. Ад niareisha. Абмеркаваньне вось тут.

ЁН

2008-03-30T21:06:24Z

ЁН

Занадта часта глядзіць ён у вокны -
Заўважце, спадарства -
Ў чужыя вокны;

А калі не глядзіць,
Дык сочыць за намі
Праз шчыліны ў дзьверах.
Уявіце, спадарства:
Мінула стагодзьдзе,
А ён і дагэтуль
Левітуе пад стольлю,
Зь ценем сьцень
У хованкі гуляе,
Сумуе (бо інакш не бывае);
Ён пільнуе нам газ,
Выключае сьвятло;
Наганяе тугу,
Сочыць ды назірае.

Мінула сто год,
Як пахавалі.
Па камунальных зруйнаваных кватэрах
Мы крочылі разам.

Альтэрнатыва гісторыі,
Альтэрнатыва без рэлігійная.
Дзе той бяскрылы,
Сярод анёлаў - анёл,
Малы з дарослымі дзецьмі?
Вось і сам ён ахвяра:
Бо ў гэткі трапіў ён лёс,
Бо такі быў ягоны сцэнар:
Сьведкаў мільярды,
Што ня ўбачаць ніколі

Самагубцы.
Загінулі богі.
Нам засталіся
Люстэркі ды Сьвечкі.

ШУЯ-ДАО

2008-02-26T22:05:19Z

ШУЯ-ДАО

Ты, шуя,
прэміі прагнуў?!
а нас кідалі за краты
й зьбівалі ботамі,
звальнялі з працы,
выключалі з унівэраў,
але
мы ведалі і верым,
(а сёньня зьведаеш і ты),
што час - ён наш,
наш час - зараз і тут,
ня будзе болей у краіне
вашых зьдзекаў
і ад вас пакут.

Глядзі, шуя, глядзі:
адказваюць злачынцы
за ўсе свае паскудзтвы,
зьнявагі й крыўды.

Чуеш,
у слухаўцы ветлівы голас
запрашае ў судовую залю,
дзе сьведкам будзе твой сябра?
Здрадзіў краіне,
   здрадзіў сабе -
вось такое
   вашае
        былое
            кадэбэ.

Не спадзявайся, шуя, не:
шыбеніцы ня будзе,
і стрэлаў - не.
Рыхтуйся, шуя, рыхтуйся:
лава, краты, баланда,
пагарда.

...

Чуеш,
ветлівы грукат
у дзьверы
тваёй
   кадэбэшнай
        кватэры?

"Ja". Штосьці

2007-12-21T20:39:19Z

Ніколі не адрываў казуркам часткі цела. Сьмерць.
Непрыемна й брыдка. Уяўляю, быццам гэта я й мне
адрываюць крылы, ногі, выпушчаюць вантробы.
Сьмерць падыходзіць бліжэй, бліжэй, шалясьціць плашчом,
ціха стаіць побач, і мы разам глядзім, глядзім, як памірае казурка.
Я не заплюшчваю вочы, гляджу й не жадаю глядзець,
я адчуваю, як ува мне адрываюцца кавалкамі нэрвы -- і падаюць
долу, пераўтвараюцца ў сьмецьце, я таньшэю, чысьцею, сталею,
але 'шчэ жыву, жывею. Спадаюць абалонкі з кокану майго,
з крывёю, брудам, непрыемна.

Я ІНВАЛІД

2007-12-10T15:11:21Z

Я ІНВАЛІД
інтэлектуальнай вайны:
пазбаўлены гумару,
музы,
віны.
Нікому нічога
ніколі
не павінны.

Сакавік дзьве тысячы шостага.
Еду пад аблокамі я,
і мроіцца мне:
Воблака кожнае -
Надзейная
Установа.

Жыву на вуліцы Сонечнай я,
і бачыцца мне:
за вакенцам,
па зямлі
хмара ў ботах
тупае.

...

Вуліца "Сонечная" -

ці бачыце

сонца?

Верш. "НЕ НА РУКІ ЎЗЯЦІ". Дасланы да gazeta@bsu.by

2007-12-10T14:58:54Z

НЕ НА РУКІ ЎЗЯЦІ
і так дзеўчыну несьці --
але на плечы пакласьці,
цягліцы напружыць -- і

бульбы мехам
Перуну ах-
вяраваці.
Бо тая ахвяра
ёй будзе ратункам,
ад забіцьця
каханьнем тваім
ці
захапленьнем.
Лепей ты будзеш
мусіць аддаці

яе

да перуновых маланкаў,
у бліскавіцы, грымніцы.
Усё адно --

валей

бясконцае малое зыркае

імгненьне

за бездакорнае пустое

мільгаценьне.

Верш. "ВАЙНА ВЫМУШАЕ". Дасланы да gazeta@bsu.by

2007-12-04T23:04:22Z

ВАЙНА ВЫМУШАЕ
зьмяняць лёс
павінныя прымусам
забіваць сваіх
людзёў кідаць
ратаваць ды
--целы на рулі
Забіваць ах-
вяраваць
чужым жыцьцем
не
сваім
не
шкада
бо ведаў кожны
--сьмерці сваты
Мусіш ведаць і ты
колькі каштуе
грамадзянства гэнае
дзяржавы -- ці нашае?
хай тая вайна
ёсьць глупствам звычайным
але ж ёсьць людзі
--кроплямі крыві
--дол угнаілі
Ня супраць
удзелу ў бойках
і хопіць на ўсіх --
--сьмерці сваты
гульняў крывых
гульняў крывавых.

навошта тых хлопцаў,
што -- "за радзіму!" --
ці пад прымусам,

навошта чапляць

іхныя целы

на рулі гарматаў?!

бо чапляе вайна
целы на рулі
хлопцаў
гарматаў
і выбухае набоем
эрытрацытаў і плазмы

--целы на рулі
--па костках кулі
Кроплямі крыві
дол угнаілі
жывымі кавалкамі --
у мёртвых краіну
да бога -- кавалкамі.

Аіда, глядзі
мяне шмат,
мяне шматы,
--целы на рулі
карункамі па крыві
жылы,
цягліцы й косткі;
левае вочка
і валасы --
вось, у кішэні...

--целы на рулі
--хлопцаў
--гарматаў

Божа,
я такі прыгожы,
мусіць, я сьвяты?

--сьмерці сваты
Аіда, я мёртвы быў --
мёртвы быў,
мёртвым жывым.

Целы на рулі
Кроплямі крыві
Дол угнаілі